Wprowadzenie. Fototerapia ma długą historię stosowania w medycynie. Promieniowanie świetlne stosowane jest od wielu lat w formie światła widzialnego, podczerwieni i nadfioletu. Najaktywniejsze działanie na organizm żywy ma promieniowanie nadfioletowe (UV). Od kilku lat obserwuje się większe zainteresowanie w medycynie fizykalnej promieniowaniem UV, które stosuje się w wielu chorobach i w wielu celach. Rozwój techniki pozwala na większe możliwości wykorzystania w praktyce tego promieniowania. Dane z literatury wskazują na możliwości wykorzystania promieniowania UV poza tradycyjnymi metodami zewnętrznymi również w formie naświetlania krwi. Naświetlanie krwi w czasie autotransfuzji wywołuje działanie bakteriobójcze i stymulujące układ immunologiczny. Ten aspekt wykorzystania UV jest stosunkowo mało udokumentowany naukowo. Nieznane są efekty działania naświetlania UV krwi na elementy morfotyczne krwi oraz czynniki zapalne. Celem naszej pracy było zbadanie wpływu naświetlań UVA i UVC na morfologię krwi oraz ekspresję pozapalnych cytokin we krwi w badaniu in vitro.

Materiał i metody. Badanie wykonano w 20 próbkach krwi pobranych od chorych na cukrzycę typu 2. Każda próbka badana była przed i po naświetlaniu promieniowaniem UV. Zastosowano naświetlanie promieniowaniem UVC o długości fali 200-280 nm i energii 1,944 J przez 96 sekundy i 3,888 J w czasie 144 sekund oraz promieniowaniem UVA o długości fali 320-400 nm w tych samych dawkach energii (1,944 J oraz 3,888 J).

Wnioski. 1.Uzyskane wyniki badań wykazały, że naświetlanie krwi promieniowaniem UVA i UVC w dawce terapeutycznej nie wywołuje istotnego uszkodzenia elementów morfologicznych krwi. 2. Pod wpływem naświetlań krwi promieniami UVA i UVC zaobserwowano zmniejszenie aktywności cytokin pozapalnych we krwi chorych na cukrzycę.